δυο τελείες ψάχνουν για τρίτη.

.

Έψαξα και πάλι για να βρω κάτι που δε μου αρέσει.
Μπήκαμε. Εκεί μέτρησα το χρόνο με ένα ανυποψίαστο μεθυσμένο ποτήρι.
Πέρασε γρήγορα.

Έχω αρκετές μνήμες χαρισμένες που μου έχουν μείνει αμανάτι.
Δε μου λείπουν, απλά νιώθα μια στάλα αίμα, ίσα να χαιδεύει το βλέμα μου.
Πήρα γυαλιά.

Φύγαμε. Στάση για χαιρετισμό και ανοίγω το αυτοκίνητο.
Η μόνη μεταφορά για σήμερα. Καληνύχτα. Σε σκέφτομαι και χέστηκες.
Αλήθεια;

.

τρελός

μα όπως τα δένουν σε τρελό;
υστερόγραφο ίδιο.

The future

Ιδού η ερώτησή μου: με το πέρασμα του χρόνου αυξάνεται μέσα σου η ευτυχία ή η οδύνη; Μη μου ζητήσεις να καθορίσω αυτές τις λέξεις. Απάντησε γι΄ αυτό που αισθάνεσαι...

Όσο σοφός και δυνατός και αν μπορείς να είσαι, θα αρνηθώ το παράδειγμά σου, αν δεν αυξάνονται μέσα σου και σ΄ εκείνους που σε περιβάλλουν η ευτυχία και η ελευθερία.
Δέξου απεναντίας την πρότασή μου: πάρε σα μοντέλο αυτό που γεννιέται και όχι αυτό που βαδίζει προς το θάνατο. Ξεπέρασε την οδύνη σου και τότε δεν θα αυξηθεί η άβυσσος, μα η ζωή που είναι μέσα σου.

Δεν υπάρχει ούτε πάθος, ούτε ιδέα, ούτε ανθρώπινη πράξη που να μπορεί να αγνοήσει την άβυσσο. Μιλάμε λοιπόν για το μοναδικό πράγμα που αξίζει να μελετηθεί: την άβυσσο και αυτό που την ξεπερνά.

"silo" , humanize the earth

δύο παρά λίγο

Δυο κλικ πιο πέρα σε βλέπω πια. Μόνο.
Δυο κλιπ πιο κάτω είμαστε αγκαλιά. Λίγο ένα.
Δύο.
Ένα καιρό, και μια φορά ... και μετά λένε τι.
Τι να πω; μια φορά κι ένα καιρό, για λίγο ένα.
Δυο παρά λίγο... χρόνια
02.37
πέρασε.

και ζει στο κόσμο του .οπως κι εσείς.

accidents waiting to happen

πάμεεεεε!