Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2009

did i say?

Aν και δε το κάνω συχνα μια στο τόσο εκτίθεμαι λίγο παραπάνω. Ποτέ ολοκληρωτικα -αυτό έλειπε άλλωστε-, απλά επαρκώς. Κάθε φόρα λοιπόν, νομοτελειακά, γίνεται για κάποιο λόγο που αποτελεί σχεδόν ύμνο στη διανόηση. Όποτε δε, το κάνω ως συγκινησιακή εκφόρτιση κατα κάποιο μαγικό τρόπο προκαλώ καταστάσεις καρμπόν με ομοιοκαταληξία σε "απών". Στην υγειά μας ρε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου